Istorijat okruga

JAVNI KONKURS

Javni konkurs 12.09.2018.

JAVNE NABAVKE

Dokumentacija Javnih nabavki

Informator o radu

Informacije od javnog značaja

Primeri obrazaca za podnošenje zahteva i žalbi

Postavite pitanje

Postavite pitanje Načelniku JBUO

Linkovi

Vlada Republike Srbije

Narodna skupština
Republike Srbije

Tokom istorije, teritorijom današnjeg Južnobačkog okruga su upravljale mnoge države.

U Južnobačkom okrugu se nalaze tragovi naselja još iz kamenog doba, najviše kraj Dunava i Tise, a najvažnija su u Titelu. Ima mnogo tragova iz bronzanog doba, kao i tragova prisustva raznih naroda: Kelta, Rimljana, Huna, Slovena, Germana i Avara. Sloveni se u Bačkoj prvi put pominju u 6. veku. U 9. veku, Bačkom je vladao bugarski vojvoda Salan, a glavni grad njegove Vojvodine bio je Titel. Posle zauzimanja panonskog basena od strane Mađara, javljaju se kao stanovnici Bačke Mađari, Pečenezi i drugi. Mađarski vladar, Sveti Stefan (Vajk), osnovao je gradove Bač i Bodrog, kao glavne gradove istoimenih okruga. Između ovih okruga išla je granica približno današnjim kanalom Dunav-Tisa-Dunav.

 

Doseljavanje Srba sa južnih srpskih političkih oblasti počelo je u većoj meri u 15. veku za vladavine kralja Žigmunda. U prvoj polovini 16. veka stradala je Bačka prilikom seljačke bune Đerđa Dože 1514., a zatim i od provala Turaka. 1526. godine Bačka je bila centralni region jedne prolazne nezavisne države, kojom je vladao samozvani srpski car, Jovan Nenad.

 

Posle pada Budima i Segedina (1542.), Bačka dolazi pod tursku vlast. Na teritoriji Bačke je postojao Segedinski sandžak, koji je bio podređen Budimskom pašaluku. Bačka se delila u 6 nahija i to: Bajsku, Subotičku, Segedinsku, Somborsku, Bačku i Titelsku. Godine 1687. u Bačkoj se pod vođstvom Dominika (Duja) Markovića i Jura Vidakovića naseljavaju Bunjevci i to u okolini Subotice, Sombora i Baje. U to doba je Bačka u etničkom smislu bila skoro isključivo srpska oblast, a ovakvo etničko obeležje je imala i 1720. godine, kada od 3.456 popisanih domova nalazimo samo 166 mađarskih i 25 nemačkih.

 

Posle završetka turske vladavine, mnogo srpskog stanovništva Bačke je stradalo, u vreme Rakocijevog ustanka (1702-1704). Posle razvojačenja potiske vojne granice formiran je Komorski okrug (od 1794. nazvan je Potiski-Krunski okrug), a sastojao se od mesta: Martonoša, Stare Kanjiže, Sente, Ade, Petrovog Sela, Mola, Srbobrana, Bačkog Gradišta, Turije i Starog Bečeja, kao glavnog mesta. 1750. godine se počelo raditi na organizaciji Šajkaškog okruga. Usled razvojačenja potiske granice, Srbi iz Bačkog Potisja su se u velikim masama odselili u Rusiju, Banat i kasniju Šajkašku, tako da ti krajevi gube srpski etnički karakter.

 

Umesto ovih Srba, počinje snažno naseljavanje Mađara, Nemaca, Slovaka, Malorusa i drugih na te teritorije. 1802. godine spojene su Bačka i Bodroška u jednu županiju. Između 1848. i 1849. godine, Bačka je bila poprište krvavih borbi između Mađara i Srba. 1849. godine veliki deo Bačke pripojen je u okvir Vojvodstva Srbije. Kada je ukinuta Vojvodina (1860.), ove teritorije su ponovo ustrojene kao Bačko-Bodroška županija. 1873. godine pripojen je Šajkaški okrug ovoj županiji.

 

Od 1918. godine, Bačka je deo Kraljevstva Srba, Hrvata i Slovenaca, a od 1945. godine, deo je Autonomne Pokrajine Vojvodine.